بررسی Lenovo Legion Go ۲: کنسول همراه پرقدرت برای بازی‌های رایانه‌ای

به گزارش اپ خونه، Lenovo Legion Go ۲ یک دستگاه دستی بزرگ، قدرتمند و پر از امکانات است و همانند یک SUV لوکس، قیمت بالایی دارد. این محصول، مناسب افرادی است که به دنبال یک دستگاه دستی پرچمدار با امکانات کامل هستند و می‌خواهند تجربه‌ای شبیه به یک PC قابل حمل داشته باشند.

هنگامی که نخستین موج دستگاه‌های دستی چند سال پیش وارد بازار شد، تمرکز آن‌ها بر قابلیت حمل و راحتی در سفر بود و به همین دلیل از نظر عملکرد کمی محدودیت داشتند. اما همیشه کاربرانی وجود دارند که به قدرت بیشتر، عمر باتری بهتر و امکانات اضافی نیاز دارند و در این میان، Legion Go ۲ تقریبا هیچ رقیبی ندارد.

با این حال، همانند یک SUV لوکس، این حجم از امکانات نیازمند هزینه بالا است و همه قابلیت‌های آن ممکن است همیشه مورد استفاده قرار نگیرند.

طراحی و ساخت

Lenovo Legion Go ۲ ظاهری شبیه به یک Switch ۲ بزرگ و حجیم دارد، با کنترلرهای جداشدنی در دو طرف و صفحه‌نمایشی در وسط. با وزن دو پوند و عرض ۱۱.۶ اینچ (با کنترلرهای متصل)، این دستگاه بسیار بزرگ‌تر و سنگین‌تر از رقبایی مانند ROG Xbox Ally X است.

کنترلرهای چپ و راست آن قابل جدا شدن هستند، اما به جای آهنربا از قفل‌های معمولی استفاده شده که جداسازی آن‌ها نسبت به Switch ۲ کمی دشوارتر است. با این حال، جوی‌استیک‌ها از سنسورهای Hall Effect استفاده می‌کنند که پاسخگویی بسیار خوبی دارند.

دستگاه همچنان دارای کیک‌استند است که برای استفاده مانند یک مینی دسکتاپ بسیار مفید است. دیگر ویژگی‌ها شامل D-pad، دکمه‌های اصلی، تریگرها و دو جفت پدل در پشت کنترلرهاست. کنترلر سمت راست مجهز به تاچ‌پد داخلی است که برای جابجایی نشانگر در دسکتاپ ویندوز ۱۱ کاربردی است.

همچنین می‌توان کنترلر راست را جدا کرد، حالت FPS را فعال کرد و با پایه ارائه شده، آن را به نوعی موس عمودی تبدیل نمود.

از نظر اتصال، Legion Go ۲ دارای دو پورت USB-C برای داده، شارژ و خروجی تصویر، اسلات کارت microSD و جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری است.

البته محل قرارگیری جک هدفون در پایین دستگاه ایده‌آل نیست و سنسور اثر انگشت تعبیه‌شده در دکمه پاور حساس است و گاهی باعث خاموش و روشن شدن ناخواسته صفحه می‌شود.

نمایشگر

یکی از نقاط قوت Legion Go ۲، صفحه‌نمایش OLED بزرگ ۸.۸ اینچی آن است که به‌مراتب از رقبایی مانند ROG Xbox Ally X و Switch ۲ بزرگ‌تر است.

صفحه‌نمایش رنگ‌های غنی و اشباع‌شده‌ای دارد، نرخ تازه‌سازی ۱۴۴ هرتز و نسبت تصویر ۱۶:۱۰ با رزولوشن ۱۹۲۰×۱۲۰۰ ارائه می‌دهد. روشنایی ۵۰۰ نیت آن، مشابه رقیب است، اما برای اجرای بازی‌ها در رزولوشن اصلی، نیازمند توان پردازشی بیشتری است.

عملکرد و نرم‌افزار

مدل پایه‌ی Legion Go ۲ با قیمت ۱۱۰۰ دلار شامل یک پردازنده‌ی AMD Ryzen Z2، حافظه‌ی ۱۶ گیگابایتی و یک ترابایت فضای ذخیره‌سازی است. با این حال، اگر به عملکردی بالاتر نیاز دارید، باید نسخه‌ی ۱۳۵۰ دلاری آن را انتخاب کنید که مجهز به چیپ Z2 Extreme و ۳۲ گیگابایت رم است.

صادقانه بگوییم، این مبلغ زیادی برای یک کنسول همراه گیمینگ است، اما Legion Go ۲ با ارائه‌ی عملکردی در سطح کلاس خود تا حد زیادی این هزینه را توجیه می‌کند. تقریباً کامل.

نسخه‌ی Z2 Extreme از Legion Go ۲ یکی از بهترین گزینه‌های موجود در بازار برای کاربرانی است که به دنبال عملکرد بالا هستند. اگرچه حداکثر نسخه‌های Legion Go ۲ و ROG Xbox Ally X هر دو بر پایه‌ی چیپ Z2 Extreme هستند، اما مایکروسافت توانسته برخی از وظایف و سرویس‌های پس‌زمینه‌ی ویندوز ۱۱ را بهینه کند، که تفاوت جزئی اما ملموسی ایجاد می‌کند.

به طور کلی، ROG Xbox Ally نرخ فریم حدود هفت درصد بالاتری نسبت به Legion Go ۲ با همان تنظیمات گرافیکی و وضوح تصویر ارائه می‌دهد.

در بازی Cyberpunk ۲۰۷۷ با توان ۳۵ وات، وضوح ۱۰۸۰p و FSR روی حالت Performance، Legion Go ۲ به ۵۷.۵ فریم بر ثانیه رسید در حالی که ROG Xbox Ally X ۶۲.۱ فریم داشت.

در بازی Returnal با توان ۱۷ وات و تنظیمات متوسط، Lenovo به ۳۹ فریم رسید و ASUS به ۴۲ فریم. بسته به بازی و وضوح تصویر مورد استفاده، این تفاوت می‌تواند تجربه‌ی کاربر را کمی تغییر دهد.

برای مثال، در Clair Obscur: Expedition ۳۳ با وضوح ۱۰۸۰p و تنظیمات متوسط، ROG Xbox Ally X حدود ۳۰ فریم داشت. هرچند ایده‌آل نیست، اما برای یک کنسول همراه که بازی‌های نسبتاً جدید را اجرا می‌کند، قابل قبول است.

مانند بسیاری از کنسول‌های همراه مبتنی بر ویندوز، باید به این نکته توجه کنید که هنگام اتصال به برق، عملکرد بالاتری خواهید داشت. برای مثال، حالت Performance در Legion Go ۲ در حالت باتری به ۲۰ وات محدود می‌شود، اما هنگام اتصال به برق به ۳۲ وات افزایش می‌یابد.

اگر می‌خواهید نهایت توان دستگاه را استفاده کنید، بهتر است از تنظیم Custom بهره ببرید که توان TDP پایدار ۳۵ وات ارائه می‌دهد و امکان افزایش تا ۴۵ وات برای حداکثر ۱۰ ثانیه را فراهم می‌کند.

از نظر نرم‌افزاری، اپلیکیشن Legion Space شرکت Lenovo پیشرفت زیادی کرده و تبدیل به یک مرکز کامل برای اجرای بازی‌ها، تنظیمات و بهینه‌سازی عملکرد شده است.

همان‌طور که در بسیاری از کنسول‌های همراه مبتنی بر ویندوز مشاهده می‌شود، در هنگام نصب بازی‌ها و جابه‌جایی بین منوها هنوز کمی ناهماهنگی وجود دارد. خوشبختانه تاچ‌پد داخلی Lenovo این روند را تا حد زیادی روان می‌کند.

همچنین می‌توان گفت به لطف این تاچ‌پد و طراحی قابل تنظیم کنسول، Legion Go ۲ مجهزترین دستگاه قابل حمل برای کسانی است که می‌خواهند از آن مانند یک مینی‌پی‌سی استفاده کنند.

می‌توانید صفحه‌نمایش را با پایه‌ی تاشوی آن نگه دارید، یک نمایشگر از طریق USB-C متصل کنید، و یک کیبورد و ماوس بی‌سیم جفت کنید (یا از کنترلر راست در حالت FPS استفاده کنید) تا ناگهان یک دسکتاپ کوچک برای انجام کارهای جدی داشته باشید.

البته واقعیت این است که بیشتر کاربران همچنان از آن برای بازی استفاده خواهند کرد، اما حالا با صفحه‌نمایش بزرگ‌تر و کنترل‌های بهتر.

عمر باتری

باتری 74WHr Legion Go ۲ به لطف بهره‌وری بهتر پردازنده، عمر باتری بهتری نسبت به نسل قبلی دارد، اما به دلیل صفحه‌نمایش بزرگ، طول عمر آن کمی کمتر از ROG Xbox Ally X است.

در آزمایش انجام‌شده با بازی Clair Obscur: Expedition ۳۳، دستگاه نزدیک به سه ساعت دوام آورد که حدود ۳۰ دقیقه کمتر از رقیب بود. برای بازی‌های طولانی یا استفاده بدون پریز برق، پیشنهاد می‌شود آداپتور ۶۵ واتی همراه دستگاه در دسترس باشد.

Lenovo Legion Go ۲ دستگاهی بزرگ و قدرتمند است که هم در قیمت و هم اندازه چشمگیر است. نسخه پایه با ۱,۱۰۰ دلار عرضه می‌شود و نسخه پیشرفته ۱,۳۵۰ دلار قیمت دارد.

اگرچه ارزش قیمتی آن نسبت به رقبایی مانند ROG Xbox Ally X کمتر است، اما در ازای آن انعطاف‌پذیری، امکانات متعدد، صفحه‌نمایش بزرگ، کنترلرهای جداشدنی، کیک‌استند و تاچ‌پد داخلی ارائه می‌دهد و تجربه‌ای نزدیک به یک PC قابل حمل همه‌کاره فراهم می‌کند.

درست مانند یک SUV لوکس، ممکن است همه قابلیت‌ها همیشه مورد استفاده قرار نگیرند، اما زمانی که استفاده شوند، ارزش واقعی خود را نشان می‌دهند.