ربات‌هایی با احساس: کارآفرینی جوان به دنبال افزودن هیجانات انسانی به ماشین‌ها
توسط: به گزارش اپ خونه، تدی وارنر، ۱۹ ساله، همیشه به رباتیک علاقه داشته است. خانواده‌اش در این صنعت فعال بودند و خودش هم می‌گوید که از زمان دبیرستان در کارگاه ماشین‌سازی کار می‌کرده است. حالا وارنر شرکت رباتیک خودش به نام Intempus را راه‌اندازی کرده؛ شرکتی که هدفش ساخت ربات‌هایی انسان‌گونه‌تر است.
این شرکت در حال توسعه فناوری‌ای است که به کمک آن می‌توان ربات‌های موجود را به نحوی به‌روزرسانی کرد که دارای حالات و واکنش‌های احساسی شبیه انسان باشند. این کار کمک می‌کند تا انسان‌ها راحت‌تر با ربات‌ها ارتباط بگیرند و حرکات آن‌ها را بهتر پیش‌بینی کنند. ایجاد چنین واکنش‌هایی همچنین داده‌هایی تولید می‌کند که می‌توانند برای آموزش بهتر مدل‌های هوش مصنوعی به‌کار روند.
وارنر به TechCrunch گفت این ربات‌ها احساسات خود را از طریق حرکات بدنی منتقل خواهند کرد.
او توضیح داد:
«بخش زیادی از سیگنال‌های ناخودآگاه انسان، نه از چهره یا حرف‌زدن، بلکه فقط از حرکات بازوها و تنه منتقل می‌شود. این موضوع حتی در مورد سگ‌ها، گربه‌ها و دیگر حیوانات هم صادق است.»
وارنر می‌گوید ایده راه‌اندازی Intempus زمانی به ذهنش رسید که در آزمایشگاه تحقیقاتی هوش مصنوعی Midjourney کار می‌کرد. این آزمایشگاه مثل بسیاری دیگر از مراکز تحقیقاتی، روی مدل‌هایی کار می‌کرد که توانایی درک و تصمیم‌گیری بر اساس دینامیک دنیای واقعی و ویژگی‌های فضایی را داشته باشند، نه فقط رابطه علت و معلولی.
اما وارنر متوجه شد که رسیدن به این نوع «تفکر فضایی» برای مدل‌های هوش مصنوعی واقعاً دشوار است، چرا که داده‌هایی که این مدل‌ها با آن آموزش می‌بینند، از ربات‌هایی به‌دست آمده که خودشان هم این نوع درک فضایی را ندارند.
او گفت:
«ربات‌ها معمولاً از نقطه A (مشاهده) به نقطه C (عمل) می‌روند، در حالی که انسان‌ها و تمام موجودات زنده، یک مرحله میانی به نام B دارند که ما آن را وضعیت فیزیولوژیکی می‌نامیم.
ربات‌ها وضعیت فیزیولوژیکی ندارند. آن‌ها شادی، استرس یا هیجان را تجربه نمی‌کنند.
اگر بخواهیم ربات‌ها دنیا را مثل انسان درک کنند و بتوانند به شکل طبیعی با ما ارتباط برقرار کنند — نه عجیب و غریب، بلکه قابل‌پیش‌بینی — باید این مرحله B را به آن‌ها بدهیم.»
وارنر این ایده را پی گرفت و شروع به تحقیق کرد. ابتدا سراغ داده‌های fMRI (تصویربرداری عملکردی مغز) رفت که تغییرات جریان خون و اکسیژن را بررسی می‌کند، اما نتیجه‌ای نگرفت. سپس یکی از دوستانش پیشنهاد داد از پلی‌گراف (دستگاه دروغ‌سنج) استفاده کند که تعریق پوست را اندازه‌گیری می‌کند. این بار نتایج امیدوارکننده‌ای گرفت.
او می‌گوید:
«واقعاً شگفت‌زده شدم از اینکه چقدر سریع توانستم با جمع‌آوری داده‌های تعریق از خودم و چند دوست، مدلی آموزش دهم که اجازه دهد ربات‌ها فقط بر اساس تعریق، ترکیبی از احساسات را تجربه کنند.»
از آن زمان، وارنر تحقیقاتش را به داده‌هایی مثل دمای بدن، ضربان قلب، و فوتوپلتیسموگرافی (اندازه‌گیری تغییرات حجم خون در سطح پوست) نیز گسترش داده است.
او شرکت Intempus را در سپتامبر ۲۰۲۴ راه‌اندازی کرد و چهار ماه اول را صرف تحقیق کرد. در ماه‌های اخیر، تمرکزش بر توسعه قابلیت‌های احساسی برای ربات‌ها و مذاکره با مشتریان احتمالی بوده است. او تاکنون با ۷ شرکت رباتیک همکاری رسمی امضا کرده است.
Intempus همچنین در برنامه بورسیه Thiel Fellowship که توسط پیتر ثیل راه‌اندازی شده، حضور دارد. این برنامه به کارآفرینان جوان ۲۰۰ هزار دلار طی دو سال پرداخت می‌کند تا از دانشگاه انصراف دهند و روی استارتاپ خود تمرکز کنند.
وارنر می‌گوید مرحله بعدی برای Intempus استخدام نیروی انسانی است — چرا که تاکنون تمام کارها را به تنهایی انجام داده — و همچنین آزمایش فناوری موجود با انسان‌ها در دنیای واقعی. هرچند فعلاً تمرکز این شرکت بر به‌روزرسانی ربات‌های موجود است، اما وارنر می‌گوید ساخت ربات‌هایی جدید با هوش احساسی را در آینده هم بعید نمی‌داند.
او در پایان می‌گوید:
«من چند ربات دارم که می‌توانند احساسات مختلف را اجرا کنند. دوست دارم آدمی وارد اتاق شود و صرفاً با دیدن حرکات ربات بفهمد که این یک ربات شاد است. اگر بتوانم به‌طور ذاتی برخی احساسات یا نیت‌های ربات را منتقل کنم، یعنی کارم را درست انجام داده‌ام. فکر می‌کنم واقعاً بتوانم این را در چهار تا شش ماه آینده ثابت کنم.»
