شرکت Brex برای همگام شدن با رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی، فرآیند خرید نرم‌افزار خود را به‌کلی تغییر داد
توسط: به گزارش اپ خونه، با توجه به سرعت چشمگیر تحول فناوری‌های هوش مصنوعی در مقایسه با چرخه‌های کند فروش سازمانی، بسیاری از شرکت‌ها در انتخاب و بهره‌گیری از ابزارهای مناسب دچار چالش شده‌اند.
شرکت Brex، فعال در حوزه کارت‌های اعتباری شرکتی، نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. این استارتاپ متوجه شد که با رویه‌های معمول خرید نرم‌افزار، قادر نخواهد بود با تحولات سریع دنیای هوش مصنوعی همگام بماند. نتیجه این بود که Brex به‌طور کامل رویکرد خود به فرایند تأمین نرم‌افزار را تغییر داد.
در کنفرانس HumanX AI در ماه مارس، «جیمز رجیو» (James Reggio)، مدیر ارشد فناوری (CTO) شرکت Brex، گفت که آن‌ها در ابتدا تلاش کردند ابزارهای هوش مصنوعی را از طریق فرآیند خرید سنتی خود ارزیابی کنند، اما خیلی زود متوجه شدند که این رویکرد مناسب نیست.
رجیو گفت:
«در سال نخست پس از معرفی ChatGPT، که انواع ابزارهای جدید وارد صحنه شدند، فرآیند خرید ما آن‌قدر طولانی بود که تیم‌هایی که درخواست ابزار را داده بودند، پیش از پایان بررسی‌ها علاقه خود را به آن از دست می‌دادند.»
در همین نقطه بود که Brex دریافت باید رویکرد خود را به‌طور اساسی تغییر دهد.
این شرکت ابتدا چارچوبی جدید برای قراردادهای پردازش داده و ارزیابی‌های حقوقی جهت استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی طراحی کرد. این اقدام باعث شد فرآیند ارزیابی و آزمایش ابزارها تسریع یابد و این ابزارها سریع‌تر به دست کاربران آزمایشی برسند.
رجیو توضیح داد که Brex از چیزی به نام «آزمون تناسب محصول با عملکرد فراانسانی» (Superhuman product-market-fit test) استفاده می‌کند تا تشخیص دهد کدام ابزارها ارزش سرمایه‌گذاری فراتر از مرحله آزمایشی را دارند. این رویکرد به کارکنان اجازه می‌دهد نقش پررنگ‌تری در انتخاب ابزارهای ارزشمند ایفا کنند.
«ما با کاربرانی که بیشترین بهره را از ابزار می‌برند، وارد گفت‌وگوهای عمیق می‌شویم تا بفهمیم آیا این ابزار واقعاً آن‌قدر منحصربه‌فرد هست که ارزش حفظ کردن داشته باشد یا نه.»
رجیو گفت اکنون حدود دو سال است که Brex وارد این عصر جدید شده، عصری که در آن بیش از ۱۰۰۰ ابزار هوش مصنوعی در شرکت مورد استفاده قرار گرفته‌اند. او افزود که آن‌ها تاکنون بین ۵ تا ۱۰ ابزار در مقیاس بزرگ را لغو یا تمدید نکرده‌اند.
یکی از روش‌هایی که Brex برای تسهیل این فرآیند به کار گرفته، تخصیص بودجه ماهانه ۵۰ دلاری به مهندسان شرکت است. آن‌ها می‌توانند از میان فهرستی از ابزارهای تأییدشده، هر آنچه را که می‌خواهند مجازانه خریداری و استفاده کنند.
رجیو در این باره گفت:
«با واگذاری اختیار هزینه‌کرد به افرادی که واقعاً از این ابزارها استفاده می‌کنند، تصمیم‌گیری‌ها برای بهینه‌سازی جریان کار بسیار مؤثرتر انجام می‌شود. جالب است که با وجود این آزادی عمل، شاهد همگرایی انتخاب‌ها نبوده‌ایم؛ این موضوع تأییدی است بر تصمیم ما برای ساده‌سازی امکان آزمایش ابزارهای مختلف.»
این رویکرد به شرکت کمک کرده تا دقیق‌تر بفهمد کدام ابزارها باید تحت قراردادهای گسترده‌تری قرار بگیرند و چند نفر از آن‌ها استفاده می‌کنند.
در مجموع، رجیو معتقد است که بهترین راه برای شرکت‌ها در مواجهه با موج نوآوری در حوزه هوش مصنوعی، «پذیرفتن آشفتگی» و کنار آمدن با فرآیند آزمون و خطاست.
او گفت:
«پذیرفتن این حقیقت که همیشه از ابتدا تصمیم درست نمی‌گیرید، کلید آن است که از رقبا عقب نمانید. بزرگ‌ترین اشتباهی که ممکن است مرتکب شویم، این است که بیش از حد روی ارزیابی‌ها وقت بگذاریم و شش تا نه ماه صرف تحلیل دقیق همه چیز کنیم، در حالی که معلوم نیست دنیا در آن زمان چگونه خواهد بود.»
مدیریت فناوری در دنیای امروز دیگر صرفاً یک موضوع فنی نیست، بلکه موضوعی استراتژیک و سازمانی است. تجربه Brex به خوبی نشان می‌دهد که حتی شرکت‌هایی که در حوزه فناوری فعال هستند، باید سازوکارهای سنتی خود را با سرعت پیشرفت ابزارهای نوظهور هماهنگ کنند.
کلید موفقیت در پذیرش هوش مصنوعی:
۱. چابک‌سازی فرآیندهای داخلی:
ساده‌سازی قراردادها، تسریع بررسی‌های حقوقی، و کاهش بوروکراسی می‌تواند بهره‌برداری از ابزارهای جدید را سرعت بخشد.
-
تمرکز بر کاربر نهایی:
کسانی که با ابزارها کار می‌کنند باید نقش کلیدی در انتخاب آن‌ها داشته باشند. Brex با واگذاری اختیار هزینه‌کرد به مهندسان، این نکته را به‌خوبی پیاده کرده است. -
پذیرش آزمون و خطا:
همه ابزارها جواب نمی‌دهند. مهم آن است که سریع تست شوند، سریع یاد بگیریم، و سریع تصمیم بگیریم که ادامه دهیم یا خیر.
تجربه Brex می‌تواند الگویی برای سایر شرکت‌ها باشد که هنوز درگیر فرآیندهای طولانی و پرهزینه برای خرید نرم‌افزار هستند. در دنیایی که هوش مصنوعی با شتابی فزاینده در حال تغییر قواعد بازی است، انعطاف‌پذیری، چابکی، و تمرکز بر نیاز واقعی کاربران، سه ستون اصلی موفقیت در پذیرش فناوری محسوب می‌شوند.
