هجوم عروسک‌های هوش مصنوعی به دنیای کودکان؛ جایگزینی برای سرگرمی یا تهدیدی برای تربیت؟
توسط: به گزارش اپ خونه، آیا چت‌بات‌های هوش مصنوعی که در قالب عروسک‌های نرم و بامزه عرضه می‌شوند، می‌توانند جایگزینی سالم برای زمان استفاده کودکان از صفحه‌نمایش‌ها باشند؟ این همان چیزی است که شرکت‌های سازنده این عروسک‌های هوشمند سعی در تبلیغ آن دارند.
اما به نظر می‌رسد کارشناسان و والدین، نگرانی‌های جدی نسبت به پیامدهای این محصولات دارند.
«آماندا هس»، روزنامه‌نگار نیویورک تایمز، در گزارشی به بررسی یکی از این عروسک‌ها با نام Grem پرداخت؛ محصولی از استارتاپ Curio که نمونه دیگری به نام Grok نیز تولید کرده است (که البته ارتباطی با چت‌بات متعلق به ایلان ماسک ندارد).
هس در جریان آزمایش این عروسک متوجه شد که Grem به جای اینکه صرفاً نسخه پیشرفته‌تری از یک عروسک معمولی باشد، در عمل به‌گونه‌ای رفتار می‌کرد که گویی قرار است نقش والدین را برای کودک ایفا کند. او در مقاله خود نوشت:
«در همان لحظه مطمئن شدم که این عروسک را به فرزندانم معرفی نخواهم کرد.»
به باور او، چنین محصولاتی نه تنها خطر جایگزین شدن با والدین را دارند، بلکه به شکلی پنهان این پیام را به کودکان منتقل می‌کنند که نقطه پایان کنجکاوی آن‌ها درون یک دستگاه دیجیتال است.
مدافعان این عروسک‌ها می‌گویند که آن‌ها می‌توانند راهی برای کاهش وابستگی کودکان به تبلت یا تلویزیون باشند. اما منتقدان معتقدند که این ابزارها صرفاً شکل جدیدی از وابستگی دیجیتال را معرفی می‌کنند.
در واقع، کودک به جای خیره شدن به صفحه، شروع به تعامل با یک عروسک مجهز به هوش مصنوعی می‌کند؛ اما همچنان درگیر نوعی ارتباط مصنوعی است که می‌تواند روی رشد اجتماعی و عاطفی او تأثیر بگذارد.
با وجود تردیدها، هس در نهایت به کودکانش اجازه داد با عروسک Grem بازی کنند؛ اما پیش از آن، جعبه صوتی هوش مصنوعی آن را جدا و مخفی کرده بود. نتیجه چه بود؟ کودکان همچنان با عروسک صحبت کردند، برای آن بازی‌های خیالی ساختند و در نهایت به سراغ همان سرگرمی همیشگی‌شان یعنی تماشای تلویزیون رفتند.
ورود عروسک‌های هوش مصنوعی به بازار کودکان، مرز تازه‌ای میان سرگرمی، فناوری و تربیت ایجاد کرده است. در حالی که برخی آن‌ها را فرصتی برای کاهش زمان استفاده از صفحه‌نمایش‌ها می‌دانند، دیگران نگران‌اند که این محصولات، جایگزین نقش والدین در پرورش و تعامل انسانی شوند.
به نظر می‌رسد تصمیم‌گیری درباره استفاده از این فناوری، همچنان بیش از همه به نقش آگاهانه والدین بستگی دارد.
