توسط: به گزارش اپ خونه، شرکت Joby Aviation در حال برداشتن گام‌های بلند برای تحقق رؤیای خودروهای پرنده است. این شرکت نوآور مستقر در سانتا کروز، ایالت کالیفرنیا، اخیراً از توسعه کارخانه تولیدی خود در شهر مارینا پرده‌برداری کرده است؛ جایی که هم‌اکنون ظرفیت تولید ۲۴ تاکسی هوایی الکتریکی در سال فراهم شده است؛ معادل دو خودرو پرنده در ماه.
در حالی که ظرفیت تولید در مارینا افزایش یافته، Joby همزمان در شهر دیتون ایالت اوهایو نیز در حال گسترش خطوط تولید خود است و پروازهای آزمایشی این تاکسی‌های هوایی نیز در دبی آغاز شده‌اند.
به این ترتیب، آینده حمل‌ونقل هوایی شهری دیگر در حد یک ایده مفهومی باقی نمانده و به واقعیت نزدیک‌تر شده است.
این پیشرفت‌ها در حالی رخ می‌دهد که هواپیمای Joby موفق شده نخستین پروازهای آزمایشی با خلبان را در دبی به انجام برساند. این پروازها بخشی از برنامه آمادگی بازار تجاری این شرکت در امارات متحده عربی است.
Joby با همکاری اداره راه‌ها و حمل‌ونقل دبی در حال آماده‌سازی زیرساخت‌ها برای آغاز فعالیت تجاری حمل‌ونقل هوایی تا سال ۲۰۲۶ است؛ بازه زمانی که حتی تا یک سال پیش نیز بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسید.
اریک الیسون، مدیر ارشد محصول شرکت Joby Aviation می‌گوید: «بازآفرینی حمل‌ونقل شهری نیازمند سرعت، مقیاس و تولید دقیق است. توسعه ظرفیت‌های ما در کالیفرنیا و اوهایو برای تحقق همین هدف انجام می‌شود.»
اما در کنار این پیشرفت‌ها، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: آیا جهان آماده پذیرش استفاده گسترده از خودروهای پرنده است؟
از طرح مفهومی تا خط تولید واقعی
بر خلاف بسیاری از رقبای خود در صنعت پرنده‌های الکتریکی با قابلیت نشست و برخاست عمودی (eVTOL) که همچنان در مرحله نمونه اولیه و طرح مفهومی باقی مانده‌اند، Joby موفق شده هواپیماهایی واقعی با تأییدیه سازمان هوانوردی فدرال (FAA) تولید کند.
این هواپیماها قادرند با سرعت حداکثر ۳۲۰ کیلومتر در ساعت به پرواز درآیند و تقریباً بی‌صدا حرکت کنند. هر هواپیما ظرفیت حمل یک خلبان و چهار مسافر را دارد و برای مسیرهای کوتاه و پرتقاضا طراحی شده است؛ برای مثال مسیر فرودگاه بین‌المللی دبی تا پالم جمیرا که معمولاً ۴۵ دقیقه با خودرو طول می‌کشد، با تاکسی پرنده تنها ۱۲ دقیقه زمان می‌برد.
کارخانه Joby در مارینا که هم‌اکنون مساحتی بیش از ۴۰ هزار مترمربع را شامل می‌شود، با بهره‌گیری از فناوری پرینت سه‌بعدی، سیستم‌های پیشرفته کنترل کیفیت مبتنی بر داده و تیمی آموزش‌دیده با مشارکت مهندسان شرکت تویوتا، به تولید قطعات می‌پردازد.
در این مرکز همچنین شبیه‌سازهای آموزشی خلبانان، فضاهای آزمایش زمینی و آزمایشگاه‌های اخذ تأییدیه‌های FAA مستقر شده‌اند.
در دیتون اوهایو، زادگاه صنعت هوانوردی، Joby مشغول آماده‌سازی نسل بعدی خطوط تولید خود است؛ جایی که طبق برنامه‌ریزی‌ها قرار است سالانه تا ۵۰۰ هواپیما تولید شود.
این پروژه یکی از بلندپروازانه‌ترین برنامه‌های احیای صنعت تولید در آمریکا محسوب می‌شود و با حمایت‌های مالی ایالت اوهایو و استفاده از نیروی کار ماهر منطقه میدوست آمریکا پیش می‌رود.
دبی؛ نخستین مقصد خدمات تاکسی پرنده
اگرچه تولید این هواپیماها در آمریکا انجام می‌شود، اما نخستین مشتری رسمی Joby شهر دبی است. دبی به این شرکت مجوز انحصاری ارائه خدمات تاکسی هوایی برای شش سال آینده را اعطا کرده است.
در مقابل، Joby متعهد شده تا با همکاری مقامات هوانوردی امارات، یک شبکه کامل تاکسی هوایی در دبی راه‌اندازی کند که نخستین ورتی‌پورت (Vertiport: یک فرودگاه کوچک و تخصصی برای پروازها و فرودهای عمودی) آن هم‌اکنون در فرودگاه بین‌المللی دبی در حال ساخت است.
دبی طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در زمینه حمل‌ونقل هوشمند انجام داده است؛ از قطارهای بدون راننده گرفته تا تاکسی‌های خودران. اکنون این شهر قصد دارد حمل‌ونقل هوایی شهری را به شبکه جامع حمل‌ونقل خود اضافه کند.
مطابق گفته‌های Mattar Al Tayer، مدیرکل اداره راه‌ها و حمل‌ونقل دبی: «تاکسی هوایی خدمات ممتاز جدیدی برای ساکنان و گردشگران ارائه خواهد داد که به دنبال جابجایی سریع، راحت و ایمن میان مقاصد مهم شهر هستند. همچنین این سرویس موجب تقویت یکپارچگی سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی و گزینه‌های جابجایی فردی خواهد شد.»
چه کسانی می‌توانند از تاکسی‌های پرنده استفاده کنند؟
در حال حاضر، خدمات Joby به عنوان یک سرویس ممتاز معرفی می‌شود. اگرچه این هواپیماها پاک، سریع و بی‌صدا هستند، اما ارزان نخواهند بود. با ظرفیت محدود و پروازهای خلبان‌دار همراه با هزینه‌های بالای دریافت مجوز، به نظر می‌رسد استفاده اولیه از این خدمات به مدیران ارشد، گردشگران و قشر مرفه جامعه اختصاص یابد، نه افراد عادی.
این موضوع سؤالاتی را در خصوص عدالت اجتماعی، دسترسی‌پذیری و توسعه زیرساخت‌ها مطرح می‌کند. آیا خودروهای پرنده صرفاً به کالایی لوکس برای افراد خاص تبدیل خواهند شد یا می‌توانند با گسترش بازار، در کاهش ترافیک و توسعه حمل‌ونقل عمومی مؤثر باشند؟
پاسخ به این پرسش‌ها هنوز به‌وضوح مشخص نیست. هواپیماهای Joby واقعی هستند، برنامه‌های زمانی آن‌ها بلندپروازانه است، اما پذیرش عمومی این فناوری به مدل‌های قیمت‌گذاری، استانداردهای ایمنی و در نهایت به ادراک عمومی بستگی دارد.
با آغاز تولید انبوه و پروازهای آزمایشی، Joby Aviation نخستین شرکتی است که خودروهای پرنده را از یک رؤیای علمی-تخیلی به محصولی واقعی و تجاری تبدیل کرده است. در حال حاضر، این شرکت دو هواپیما در ماه تولید می‌کند و تا پایان سال شش فروند عرضه خواهد شد و به‌زودی این تعداد به صدها فروند خواهد رسید.
این نقطه عطف می‌تواند سرآغاز عصری جدید در حمل‌ونقل هوایی شهری باشد. اما همانند هر فناوری تحول‌آفرین، موفقیت آن تنها به مهندسی محدود نخواهد شد؛ بلکه به نحوه ادغام این فناوری در زندگی شهری و مدل‌های اجتماعی بستگی دارد.
“ما اکنون توانسته‌ایم خودروهای پرنده بسازیم؛ اما پرسش مهم این است: «در چه نوع دنیایی می‌خواهیم با آن‌ها پرواز کنیم؟»”
